پناهگاهى همدوش قرآن
فصل اول راجع به اين بود كه همه و مخصوصاً جوانها در اين دنيا بايد پناهگاهى داشته باشند . در بنبستها و وقتى كه اراده نتواند كار كند ، در آنجا كه همهء وسيلهها منقطع شد ، و بالاخره در مواقع اضطرار و بيچارگى به آن پناهگاه مراجعه كنند . اگر كسى اين پناهگاه را نداشته باشد ، نمىتواند زندگى سالم داشته باشد و يك زندگى توأم با ضعف اعصاب و اضطراب خاطر و دلهره و بالاخره يك زندگى كه مرگ تدريجى است ، دارد .
اين پناهگاه چه مىتواند باشد ؟ گفتم از نظر قرآن و روايات يكى از آن پناهگاهها قرآن است و دربارهء آن صحبت كردم . بر همه مخصوصاً يك جوان واجب است كه استقبال خوبى از قرآن داشته باشد و قرآن در متن زندگى او باشد .
پناهگاه دوم كه مورد بحث است ، عترت است . قرآن و روايات اهلبيت به ما مىگويد كه در بنبستها پناه به عترت ببريد . قرآن و روايات اهلبيت به ما مىگويد عترت پناهگاه خوبى است و بايد اين پناهگاه را فراموش نكنيم . قرآن
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 41
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٤١