مىشود . اگر دختر يا پسرى عاق شود ، ديگر نه دنيا دارد و نه آخرت . اما مادرى كه پسر يادخترش را عاق كند ، و پدرى كه اين چنين كند ، هر دو بايد دست هم را بگيرند و به جهنم بروند . خدا وقتى اين پسر يا دختر را به جهنم مىفرستد ، به پدر يا مادرش هم مىگويد به جهنم برو ؛ دنبال پسر يا دختر خودت وارد جهنم شو . وقتى آنها اعتراض كنند ، گفته مىشود : مگر قرآن نگفته كه بايد عفو داشته باشيد و خيلى چيزها را نديده بگيريد ؟ چرا چنين كردى ؟ مگر قرآن نگفته بود اگر عفو نكنى ، من هم تو را نمىآمرزم ؟
راستى چرا جوانهاى ما باريكبين هستند ؟ ! چرا جوانهاى ما در مقابل پدر و مادر پرخاشگرند و بالاتر از اين چرا پدر و مادرها براى پسر و دخترشان شخصيت قائل نيستند ؟ ! جوان ، غرور جوانى دارد و بايد آن را اشباع كنيم و به او شخصيت بدهيم . بايد به او آفرين بگوييم . پرخاش ، غلط است و كار مؤمن نيست . اين پرخاشگريهاست كه مار و عقرب و آتش جهنم مىشود .
عالم بزرگوارى را خواب ديدند كه افسرده است . گفتند ، چرا افسردهاى ؟ ! گفت : يك زخم زبان زدم و يادم رفت كه توبه كنم . اين زخم زبان يك عقرب شده و اين عقرب مرتب به شست پاى من نيش مىزند .
اين نيش زبان تو به پسر و دختر و رفيق و همسايهات است كه مار و عقرب مىشود . بياييد همين ساعت توبه كنيم و اگر پرخاشگرى كردهايم ، از كار خودمان دست برداريم !
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 265
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٦٥