الْغيبَةُ ادامُ كِلابِ اهْلِ النّارِ
غيبت ، نان خورش سگهاى جهنم است . حضرت امام معنا مىكردند و مىگفتند : معناى كلام امام حسين اين است كه غيبت در غيبت كننده تأثير مىگذارد ، روى هويت او اثر مىگذارد و او را به صورت سگى در مىآورد و مىبرد جهنم . آنجا گرسنهاش مىشود و غذا مىخواهد . آن غيبتها ، چرك و خون و نظير گوشت مرده شده و مىبرند برايش مىگويند : بخور !
در شب ماه مبارك رمضان به جاى اينكه تمسك به اهلبيت پيدا كند و مثلًا دعاى افتتاح بخواند ، ابوحمزه بخواند ، نشسته از اول شب تا به صبح قمار مىكند . خوب آيهء قرآن را چه كار مىكنى ؟ باز هم مىتوانى بگويى من تمسك به قرآن كردم و قرآن حاجت مرا نداد :
انَّما الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَالْانْصابُ وَالْازْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيطانِ فَاجْتَنِبُوهُ
« 1 » اين كار پليد است ، كار شيطان است . اين كار بين تو و كسى كه با او قمار مىكنى عداوت مىآورد ، محبت را مىبرد ، ضعف اعصاب مىآورد . نگو برد و باخت ندارد . نتيجهء همان برد و باخت در قمار موجود است .
قرآن مىگويد :
فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ
« 2 » از دو چيز بپرهيز : از بتپرستى و از ساز و آواز و موسيقى بپرهيز ؛ يعنى مثل بتپرستى از اينها بپرهيز . گناه داشتن حرفى است و پا گذاشتن روى قرآن حرف ديگرى است . آيا رسانههاى گروهى راجع به موسيقى و ساز و آواز و فيلمهاى نكبت بارشان به قرآن عمل مىكنند ؟ آيا ما در خانههاى خودمان
هامش
( 1 ) - مائده / 90 .
( 2 ) - حج / 30 .