در زندگى اگر آيهاى از قرآن را عمل نكرديم معلوم است تمسك به قرآن نكرديم . كسى كه حتى در ماه مبارك رمضان غيبت مىكند و در روايات فراوانى هم داريم كسى كه غيبت بكند ، دروغ بگويد ، تهمت بزند ، نمامى و سخنچينى كند ، روزهاش باطل است و فقها فرمودهاند مراد از بطلان آن است كه روح روزه تمام شده و ديگر اسكلتى بيشتر نيست و قضا ندارد ، آيا اين روزه مىتواند روز قيامت براى او كارى كند ؟ نه نميتواند :
لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ايُحِبُّ احَدُكُمْ انْ يَأْكُلَ لَحْمَ اخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتْمُوهُ
« 1 » دلت مىخواهد گوشت مرده بخورى ؟ نه . پس غيبت نكن . پيغمبراكرم ( ص ) فرمودند كه روزه مستحبى بگيريد و موقع افطار بياييد از من اجازه بگيريد و افطار بكنيد . همه روزه گرفتند . موقع افطار پيرمردى آمد و گفت : من روزهام و دو دخترم هم روزه هستند . اجازه بدهيد ، افطار كنيم . پيامبر ( ص ) فرمودند : تو روزهاى و برو افطاركن ؛ اما دو دخترت روزه نيستند . گفت : يا رسول الله ! روزه هستند . پيامبر ( ص ) فرمود : برو به آنها بگو استفراغ كنيد . پيرمرد آمد و گفت : پيغمبر ( ص ) فرموده كه استفراغ بكنيد . دختران حالت استفراغ پيدا كردند و دو تا لختهء گوشت گنديده و متعفن افتاد روى زمين آمدند پيش پيغمبر و گفتند : يا رسولالله اينها گوشت نخورده بودند ، آن همچنين گوشتى . اين چيست ؟
پيغمبر ( ص ) فرمودند : مگر نخواندهاى :
لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ايُحِبُّ احَدُكُمْ انْ يَأكُلَ لَحْمَ اخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ
روايتى از امام حسين ( ع ) در تحف العقول نقل شده است و از امام سجاد هم هست و استاد بزرگوار ما حضرت امام ( رضوانالله تعالى عليه ) بارها در درس اخلاقشان به ما تذكر مىدادند . روايت اين است :
هامش
( 1 ) - حجرات / 12 .