جهنم ببرند ، توبه از گناه بكند و همان جا بگويد خدايا بد كردم و دم مرگ شرمندگى از گناه پيدا شود ، خدا او را مىآمرزد . ولى دم مرگ به اندازهاى گرفتارى و مصيبت هست كه اين حالت كمتر براى كسى پيدا مىشود ، اما به راستى اگر پيدا شود ، خدا او را مىآمرزد .
روايت داريم حضرت موسى شخصى را به امر خدا از شهر بيرون كرد ؛ به خاطر اينكه شهر را فاسد نكند و جوانها را نفريبد . او رفت در بيابان و بعد از چند روز ، مريض شد و كم كم رو به مرگ رفت . دم مرگ ناگهان جرقهاى آمد . خوشا به حال كسى كه جرقهاى اين چنين برايش پيدا شود ! جرقهاى آمد بر دل تاريك او و ناگهان دم مرگ به سوى خدا برگشت :
يا مَنْ لَهُ الدُّنْيا وَ الاخِرَةُ ، ارْحَمْ مَنْ لَيْسَ لَهُ الدُّنْيا وَ الاخِرَةُ اى كسى كه دنيا و آخرت از آن توست ، رحم كن به كسى كه نه دنيا دارد و نه آخرت . بعد از گفتن اين سخن ، به حضرت موسى وحى شد كه يكى از اولياى ما از دنيا رفت است . برو تشييع جنازه و دفن او .
حضرت موسى ( ع ) با اصحابش آمد و ديد همان جوان است . گفت : خدايا من به امر تو او را از شهر بيرون كردم . خدا فرمود : بله . اما دم مرگ توبه كرد . روايت داريم اگر كسى خيلى گناه كرده باشد ، اما به راستى توبه كند ، به گونهاى گناهانش آمرزيده مىشود مثل اينكه از مادر متولد شده است .
نقل مىكنند كه جوانى در نجف زندگى مىكرد كه آدم بسيار بدى بود و همه از او مىترسيدند و حساب مىبردند . روزى در صحن مطهر اميرالمؤمنين ، مرحوم محقق همدانى آمد برود حرم كه چشمش به او افتاد چون به محقق سلام نكرد ، مرحوم محقق همدانى نگاه تندى به او كرد
. ( جاافتاده ) تندى مىكنيم براى اينكه متنبه بشوى . اگر انسان متنبه شد ، بداند كه آن نگاه
اخلاق و خودسازى در مكتب قرآن و اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٩٤