انَّ اللهَ لا يَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
« 1 » اين آيه را اين گونه معنا مىكنيم كه در روز قيامت خدا مشرك را نمىآمرزد و غيرمشرك لياقت آمرزش دارد . اگر كسى كافر و مشرك بميرد ، خدا او را نمىآمرزد ، چون آنجا جاى تكليف توبه نيست . آيا شتر مىتواند در سوراخ سوزن برود ؟ ! نه . كافر و مشرك هم نمىتواند به بهشت برود ؛ چون لياقت ندارد اما غيركافر و مشرك اگر لياقت داشته باشد ، مثلًا تارك الصلاة و مال مردم خور نباشد ، اگر لايق باشد كه زهرا دستش را بگيرد و لياقت داشته باشد كه اميرالمؤمنين دستش را بگيرد ، به بهشت مىرود . اگر اين آيه را اين طور معنا كنيم ، منافات با بحث قبلى ما ندارد .
در يك آيه ديگر هم سه دسته را قرآن مىگويد كه توبهء آنها قبول نيست :
انَّمَا التَّوْبَةُ عَلي اللهِ لِلَّذينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَريبٍ
« 2 » توبه مال كسى است كه فوراً توبه كند . تا گناه مىكند ، توبه كند . يعنى اگر گناه كند و توبهاش را براى بعد بگذارد ، توبهاش قبول نيست . اين آيه شريفه يك زنگ خطر است و من اين زنگ خطر را به همه و مخصوصاً جوانها اعلام مىكنم . و آن اينكه وقتى شيطان شما را فريب داد ، فوراً توبه كنيد . زيرا اگر توبه نكرديد ، و گناه دوم آمد ؛ سپس توبه نكرديد و گناه سوم آمد ؛ پس از آن توبه نكرديد و گناه چهارم آمد ، كمكم گناه كردن برايتان عادت مىشود و ديگر توبه نمىكنيد ؛ بلكه مىرسيد به آنجا كه گناه را خوب مىدانيد . همه را قسم مىدهم كه اين جملهء مرا بپذيرند و گناه نكنند كه موجب سقوط است . اگر خدا از انسان راضى نباشد گرفتارى پيش مىآيد . اگر اميرالمؤمنين و حضرت زهرا از كسى راضى نباشند ، گره روى گره پيش مىآيد گناه نكنيد . و اگر گناه كرديد ،
هامش
( 1 ) - نساء / 48 .
( 2 ) - نساء / 17 .