چنان كه خداوند بدان مى خواند و مى فرمايد :
( و اذكر اسم ربّك ) 31
و نام خدايت را به ياد آور .
توضيح سخن اينكه ، قرآن انسانها را در هر زمان به " ذكر " فرا مى خواند ، يا خواهان آن به صورت دائمى است . قرآن مى فرمايد :
( يا ايّها الّذين آمنوا اذكروا الله ذكراً كثيراً و سبّحوه بكرهً و اصيلًا . ) 32
اى كسانى كه ايمان آورده ايد ، خداى را فراوان به ياد آوريد و بام و شام او را به پاكى ياد كنيد .
اقسام ذكر در قرآن عبارتند از :
1 . ذكر لفظى ، كه به قرينه اسم آمده در اين آيهء شريفه : ( و اذكر اسم ربّك ) مورد نظر مى باشد و اين در ميان اهل دل ، مؤثّر است ، به ويژه كلمهء توحيد و حوقله يعنى : " لا إله الّا الله " و " لا حول و لا قوّه الّا بالله " ، و به نظر مى رسد كه ذكر يونسى ( لا إله الّا انت سبحانك انى كنت من الظّالمين ) 33 ، " خدايى نيست جز تو و تو پاكى و من ازستمگران هستم . " براى نفوس عادى ، قويتر و شايسته تر است .
آنچه سزامند يادآورى است ، اين است كه توسّل به اهل بيت ( ع ) - كه واسطه هاى فيض هستند در شمار توسّل به اسم الهى است . خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد :
( و لله الاسماء الحسني فادعوه بها . ) 34
و براى خداست ، اسامى نيكو ، پس او را با آنها بخوانيد .
امام صادق عليه السلام مى فرمايد :
" نحن و الله الاسماء الحسنى فى القرآن . "
به خدا سوگند كه ما اسامى نيكو در قرآن هستيم .
چنان كه امام صادق عليه السلام مى فرمايد ، آنها در قرآن ، وسيله هستند :
كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — صفحة 210
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢١٠