زهد را از دو جهت آن ، يعنى : بى اعتنائى به گذشته و آينده ، دريافته است .
در اين صورت است كه انسان از رياست شاد نمى شود . آن را گونه اى ابتلاء و امتحان مى يابد و هرگاه آن را از او بازستانند ، غمگين نمى شود . چون به دنيا دل نبسته است و بدان وابسته نيست . خوش گفته است لسان الغيب كه :
« غلام همّت آنم كه زير چرخ كبود * زهر چه رنگ تعلّق پذيرد آزاد است »
فاطمه زهرا « س » نمونه و اسوه ى كامل زهد
نمونه و اسوه ى كامل زهد در اسلام حضرت زهراى مرضيه ، ( سلام الله عليها ) است كه شب عروسى ، لباس تازه ى عقد را از تن مباركش در مى آورد و به فقير مىدهد و خود لباس كهنه به تن مىكند . صبح هنگام در پاسخ پرسش پدر بزرگوارش از لباس تازه ى عروسى ، فرمود كه در راه خدا انفاق كردم . زيرا :
« لَن تنالو البّرَ حَتّى تُنفِقوا مِمّا تُحِبّون » هرگز به مقام نيكوكاران و خاصّان خدا نخواهيد رسيد ، مگر از آنچه خود دوست داريد و نزد شما محبوب است ، در راه خدا انفاق كنيد .
تحذير و ترغيب
امام « ع » در اين قسمت از دستورالعمل ، نخست « نجاشى » را از انجام كارهائى كه موجب ناخشنودى خداى تعالى مىشود ، برحذر