به قول استاد بزرگوار ، امام خمينى ( ره ) بيست سال رياضت مداوم مىخواهد تا يك صفت رذيله از دل بركنده شود . بعضى از صفات رذيله ممكن است هفت يا هشت سال طول بكشد تا بركنده شود . اما مسئله ريا و مسئلهء عجب ، مسئلهء منيت و تكبر « آخر ما يخرج عن قلوب صديقين حب الجاه » عجب آن وقت ريشهكن مىشود كه آدم صديق است . شما همه متقى هستيد ، اما چه كسى صديق است . چرا اينها را مىگويم ؟ براى اينكه مىخواهم بگويم مواظب باش ، نقطهء سياه در توحيد افعالى ، در توحيد خالقيت ، خيلى ضرر دارد . به اندازهاى ضرر دارد كه صاحب وسائل « رضوانالله تعالى عليه » در جلد اول وسائل در مقدمه عبارات يك روايت را نقل مىكند كه : دو نفر وارد مسجد شدند . يكى فاسق و ديگرى صديق بود . وقتى از مسجد بيرون رفتند ، آن فرد فاسق صديق شده بود و آن صديق فاسق شده بود . امام صادق ( ع ) مىفرمايد : آن به اين دليل بود وقتى كه اين دو نفر وارد مسجد شدند آن فرد فاسق آه و ناله داشت از گناهانش و عجب نداشت ، كوچك و شرمنده بود در مقابل خدا از افعالى كه پنجاه سال انجام داده بود به قول قرآن « يبدل الله سيئاتهم حسنات و كان الله غفوراًرحيماً من تاب و عمل صالحاًفانّه يتوب الي الله متاباً » ( فرقان 70 ) پروندهء تاريك او نابود شد و پرونده درخشانى براى او جلو آمد .
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 60
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٦٠