وا مىگذارند . مثلًا امروزه انسان عاقل و مقتبس كسى است كه اگر به جهان غرب مىنگرد ، در پى آنست كه نكات كليدى پيشرفت آنها همچون علم ، تحقيق ، نظم و ديگر امور مثبت را بدست آورد و از آنها استفاده نمايد ، نه اينكه بدون فكر و انديشه بخواهد هر چه در آنجا مىگذرد حتى فرهنگ مبتذل ، جهل و خرافات و ساير جهتهاى منفى را بپذيرد و در زندگى خويش وارد سازد . طبيعى است كه براى چنين كارى بايد با فكر وانديشهءدرست ، مقولهء غرب مورد شناخت و توجه قرار گيرد و آنگاه صالح و طالح اين متاع و سره و ناسرهء اين مقوله از هم جدا شود و از اين جهت اهميت غربشناسى در كشور ما و ديگر كشورهاى اسلامى روشن مىشود .
بنابراين انسان برتر كسى است كه بواسطه صفت ممتاز اقتباس در برخورد با امور به گزينش و انتخاب صحيح و درست مىپردازد و به دنبال كسب خوبيهاست .
نكته ظريفى را كه در خصوص اين آيه شريفه لازم است به آن اشاره كنيم اينست كه خداوند در اين آيه مىفرمايد : آنهايى كه حرفها را مىشنوند ( و كارها را مىبينند ) آنگاه بهترين را انتخاب مىكنند ، صاحبان عقلند . اين مطلب ، منطوق اين آيه شريفه است ولى اگر قائل به مفهوم در اين زمينه باشيم ، آنگاه مطلب اين مىشود كه انسانهايى كه اينگونه نيستند يعنى كارى به خوب و بد نداشته و از عقل خود استفاده نكرده و به گزينش و انتخاب دست نمىزنند و هر چه را بيينند و يا بشنوند در بست آن را مىپذيرند ، عاقل نيستند و از اين نعمت الهى بهرهاى ندارند و طبعاً دست هدايت الهى پشتيبان آنها نيست .
به هر صورت گروه اول آنانند كه با توجه و فكر به گفتار و اعمال ديگران نظر مىكنند و از آن ميان با دليل و برهان خوبيها را گرفته و بديها را اگر مىتوانند از بين مىبرند و گرنه براى صاحبانش وامىگذارند .
اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 182
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٨٢