غريزه مذهب ، عاليترين تمايل بشرى
از ميان همه غرائز و تمايلات و شهواتى كه در وجود ماست و مختص به انسان و نوع بشر است ، غريزه مذهب داراى حساسيتى ويژه و جايگاهى فوقالعاده بالا و رفيع است كه نه تنها انسان را از ديگر موجودات عالم ممتاز كرده و جدا مىسازد ، بلكه حاكى از وجود توان و لياقتى بسيار ارزشمند در درون اوست .
غريزه مذهب يعنى اينكه همانطور كه انسان با تشنه و گرسنه شدن ، بطور فطرى و غريزى و نه از روى علم و آموزش ، به دنبال آب و غذا مىرود و تمايل به خوردن و آشاميدن دارد ، همانطور هم فطرتاً تمايل به مذب و دين دارد ، اركان و امهات آن را درك مىكند و بطور غريزى به دنبال آنست .
دوران شكوفايى غريزه مذهب
در اينكه غريزه مذهب از چه زمانى در انسانها شكوفا مىشود و باصطلاح به فعليت مىرسد ، گفتارهاى متفاوتى وجود دارد . بعضى از روانشناسان برآنند كه غريزه مذهب و دينطلبى ، از سن دوازده سالگى به بالا ظهور مىكند و نمودار مىشود ، ولى آنچه از روايات ما فهميده مىشود اين است كه غريزه مذهب ، از همان زمان به دنيا آمدن كودك ، در او بالفعل است و احساس نياز به دين و مذهب از آغاز كودكى در وى زنده است چنان كه در روايت آمده است :
هر كودكى بر فطرت ( خدايى ) خويش زاده مىشود ، پس اين پدر و مادر آن كودكند كه وى را يهودى ، نصرانى يا مجوسى مىنمايند « 1 » .
و هم از اينروست كه گفتهاند به محض متولدشدن فرزند ، در گوش راست او اذان و در گوش چپ و اقامه بگوييد و يا اينكه كام او را با تربت حضرت امام حسين ( ع ) برداريد كه
هامش
( 1 ) - كل مولود يولد على الفطره ، فَابَواه يُهوّدانه و يُنّصرانه و يُمَجّسانه ، ( بحارالانوار ) / ج 61 ، ص 186 ) .