تدبر در قرآن
قسم دوم از موارد تمسك به قرآن كه در پلهاى بالاترى قرار دارد و طبعاً داراى ارزش بيشترى نيز هست ، تدبر و انديشه در آيات اين كتاب نورانى است . براى رسيدن به اين مقصود ، ديگر به روخوانى و تلاوت تنها اكتفا نمىشود بلكه به معانى آيات نيز توجه و عنايت مىگردد . لذا ابتدا با رجوع به ترجمههاى تحتاللفظى كه قرآنهاى مترجم به آن پرداختهاند ، اين اقدام آغاز و سپس با مطالعه و مراجعه به تفاسير ، خصوصاً يك تفسير جامع ، اين كار كامل مىگردد .
در اين صورت ديگر ، قارى هر آيهاى را كه مىخواند ، متناسب با آن ، ترجمه و تفسيرش را هم مىداند و چون با زبان قرآن آشنا شده است ، احساس يك مخاطب را دارد كه خداوند متعال ، گويا با او در حال تكلم است و اين احساس ، حالتى بس شيرين و لذتبخش است . از طرف ديگر ، وقتى كه قارى ، شأننزول آياتى را كه مىخواند مدنظر داشته باشد ، به راحتى مىتواند در جو حاكم بر زمان نزول آيات قرار بگيرد و كلمات نورانى قرآن را با جان و دل لمس و درك نمايد .
تدبر و تأمل در آيات قرآن نيز از جمله مواردى است كه قرآنمجيد به آن پرداخته و غافلين از آن را مورد عتاب و سرزنش شديد قرار داده است كه :