ابتدا اينكه ، اين قرآنى كه در دست ماست و تمام مسلمانان جهان با آن سروكار دارند ، به همين صورت و بدون حتى يك حرف كم يا زياد ، از زمان پيامآور وحى يعنى پيامبر اكرم صلوات الله عليه وآله بدست ما رسيد و بنا به وعده خود قرآن ، به همين نحو تا قيامت هم باقى خواهد ماند .
انّا نَحْنُ نَزَّلنَا الذِّكْرَ وَ انّا لَهُ لَحافِظوُنَ « 1 » « بىترديد ، ما اين قرآن را به تدريج نازل كردهايم ، و قطعاً نگهبان آن خواهيم بود » .
توضيح اينكه از زمان آغاز وحى بر وجود مبارك پيامبر ، حضرت نويسندگانى را برگزيده بودند تا آنچه را كه جبرئيل امين بر ايشان نازل مىكند ، بنويسند . اين افراد كه به كتاب وحى مشهور بودند و 17 نفر مىرسيدند و در صدر آنها اميرالمؤمنين على ( ع ) قرار داشتند . البته چنين نبود كه قرآن ، به همان ترتيب زمانى نزول ، جمعآورى گردد ، بلكه بواسطه امر خداوند ، پيامبراكرم ، هر كدام از آيات يا سورهها را با تقدم و تأخر نزول ، در جاى خودش قرار مىدادند . مثلًا وقتى آيات سوره العمران نازل مىگرديد ، بر پيامبر نيز وحى مىشد كه آيات اين سوره را در ميان سورههاى بقره و نساء قرار بده .
نشانه اين جابجايى را ما در آيات زيادى ، از مله در آياتى كه در اواخر عمر پيامبر نازل شده و طبعاً مىبايست در انتهاى قرآن آمده باشد يعنى آياتى كه در حجة الوداع براى نصب اميرالمؤمنين على ( ع ) به خلافت و اكمال دين نازل شدهاند به خوبى مىبينيم ، در حالكيه اين آيات ، در سورهء مائده كه پنجمين سورهء مباركه قرآن شريف و از ابتدايىترين سورههاست ، قرار گرفته و واقع شدهاند .
به هر صورت ، اين نحوه ترتيب و جمعآورى آيات و سورهها ، از طرف خداوند تبارك و تعالى است كه توسط جبرئيل بر پيامبر بزرگوار اسلام فرو فرستاده شده است و به اجماع هم فرق اسلامى ، كوچكترنى كم يا زيادى در آن صورت نگرفته و ادعاى
هامش
( 1 ) - سوره حجر / آيه 9 .