نيستم و با تورفت و آمد ندارم ، چرا كه اين رفاقت و همنشينى جز انحراف و سقوط براى من ، چيز ديگرى به همراه ندارد . و بالاخره با يك مبارزه ى منفى منطقى و بدون جنجال او را متوجه اشتباهى كه در پيش گرفته بنمايد .
اين نوع مبارزه كه خرجى هم ندارد باب عذر و اهمال را بر همه مىبندد و ديگر نمىتوان در مورد آن هيچ توجهى كرد كه ؛ من نمىتوانم ، اعصاب ندارم ، برايم درد سر درست مىشود ، فايده ندارد ، اثر نمىگذارد و از اين سرى عذرهايى كه ممكن است بعضى افراد در مبارز مثبت پيش بكشند .
درسى از رفتار پيامبر ( ص )
در تاريخ صدر اسلام نيز به نمونههايى از مبارزه ى منفى و اثرات شگفت آن توسط پيامبر گرامى اسلام ( ص ) بر مىخوريم . زمانى آن حضرت اعلام جنگ كردند و خواستار شركت عمومى مردم در آن شدند . در اين ميان سه نفر به بهانه اينكه محصولاتمان در مخاطره است و عذرهايى از اين گونه ، از همراهى پيامبر ، تخلّف ورزيدند و منكر بزرگى را مرتكب شدند . بعد از جنگ ، اين سه نفر به استقبال پيامبر و رزمندگان اسلام رفته و خواستند تا بدينوسيله آن كار زشت خود را جبران كنند . همين كه چشم مبارك حضرت به آنها افتاد ، در حالى كه روى خود را بر مىگرداندند فرمودند كه ديگر كسى با آنها حرف نزند و ارتباطى نداشته باشد . به مدينه هم كه رسيدند ، به خانواده ى اين سه نفر امر كردند كه با آنها قطع رابطه كنند . پيامبر ( ص ) مبارزه ى عجيبى را با آنها به خاطر ارتكاب عمل زشت سرپيچى از فرمان ايشان شروع كردند تا جايى كه آنها خود را در يك سلول تنگ و در فشار شديد احساس كردند و چارهاى نديدند جز اينكه به محضر پيامبر بروند و از اعمال بد خود توبه كنند و باصطلاح جبران مافات نمايند تا مگر دو مرتبه به زندگى عادى خويش