رسيده بودند و از سوى دشمن ، مثل باران ، تير مىباريد ، وقت نماز كه فرا رسيد ، يكى از اصحاب خاص امام ( ع ) جلو آمد و اعلام داشت كه هنگام نماز رسيده است . به محض شنيدن اسم نماز ، حضرت برافروخته شدند و تبسم كردند و بهترين دعا را در حق او بيان فرمودند كه خدا تو را از نمازگزاران محسوب فرمايد . آنگاه در آن بحبوحه ى جنگ و آن شرايط خاص ميدان نبرد ، با داوطلب شدن عدهاى به عنوان سپر و محافظ ، حضرت نماز را به جماعت در وسط ميدان اقامه فرمودند :
بنابراين بسيار از انصاف و جوانمردى بدور است كه آنها در آن چنان شرايط بحرانى تا بدينگونه در بر پايى نماز و جماعت بكوشند و ما بدون هيچ دليل و عذرى ، در بهترين شرايط ، آن را به آسانى ترك نماييم .
اخلاق و جوان (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٥٣