جهيزيههاى تجملاتى
اين مانع كه از موانع قبلى ، بيشتر گريبانگير جامعه است نيز سّد محكمى در راه اجراى فرمان الهى ازدواج به شمار مىآيد و به سرعت به سمت چشم و همچشمى و تجملگرايى پيش مىرود ، به نحوى كه اگر امروز كسى بخواهد واقعاً يك جهيزيه مرسوم روز و عرف پسند همراه دخترش بفرستد ، بايد خانهاش را بفروشد و اجارهنشين شود ، البته اگر خانهاى داشته باشد .
اسلام منكر رسيدگى به وضع فرزندان و دستگيرى و رفاه آنان نيست ، اما ديگر تا به كجا ؟ ! آيا تا جاييكه اين مواظبت به خانهنشينى دختران و پسران سطوح پايينتر هم بيانجامد ؟ يا به اندازهاى كه جامعه و افراد آن قابليت هضم و پذيرش آن را داشته باشند و باعث اخلال در وضع ازدواج ديگران نگردد ؟ !
علاوه بر اين باى مسائل مهمترى را هم در نظر داشت ، از جمله اين كه بين فرزندان تفاوت نگذارى و به بهانههاى مختلف ، بين آنها فرق و اختلافى قائل نشوى كه گاهى مفاسد بزرگ و مشكلات روحى و روانى از همين برخوردهاى دوگانه و تبعيضآميز به وجود مىآيد . ديگر اينكه نبايد اين فرزندپرورى و توجه شما ، سنت غلط و باطلى در جامعه ايجاد كند تا به واسطه آن ، طبقات و اقشار پائينتر كه از عهده آن بر نمىآيند