اجتنب الغيبه ؛ فانها ادام كلاب النار ؛ « 1 »
از غيبت بپرهيز ، چرا كه آن ، خورش سگهاى جهنم است .
استاد بزرگوار مار رهبر عظيم الشان انقلاب ( ره ) در درسهاى اخلاقى خود حداقل سالى يك يا دو مرتبه اين روايت را به ما تذكر مىدادند . آرى ، آن كه غيبت كند ، چنين كارى برايش ملكه مىسازد و اين ملكه او را به صورت سگ مىكند . اين سگ در جهنم گرسنه مىشود و غذا مىخواهد ، در اين حالت همان غيبتهايى كرده ؛ يعنى همان گوشتهاى گنديدهاى كه خورده ، در جهنم برايش غذا مىشود .
خورىهاى زشت ، گرگ مىشودو انسان را در قبر مىدرد . گرگها از كجا مىآيند و چه كسى آنها را دوست مىكند ؟ آن ها نتيجه بد اخلاقىها ، ظلمها ، جنايتها ، رشوهها ، رباها ، مال مردم خوردنها و بالاخره تجاوزها است .
قرآن مىفرمايد : دستهاى از مردم به صورت الاغ وارد محشر مىشوند :
« و اما الذين شقوا ففي النار لهم فيها زفير و شهيق » ؛
« 2 » و اما كسانى كه تيره بخت شدهاند در آتش فرياد و نالهاى دارند .
يعنى آنانى كه شقاوت دارند ، آنان كه در دنيا به مردم ، انسانيت و نسبت به خدا و اسلامشان بىتفاوت بودهاند ، آنان شقى هستند و شقىها به جهنم مىروند . سپس مىفرمايد شقىها به صورت الاغ محشور مىشوند « لهم فيها شهيق و زفير » الاغ وقتى صدا مىكند آن لحظات آخر را « شهيق » و آه نالهاش را « زفير » مىگويند ، كسى كه در اين جا بىجا صدا مىكند ، شخصيت ديگران را مىكوبد ، شايعه پراكنى مىكند و بالاخره بدون استدلال مىشنود
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 600 ، ح 16 .
( 2 ) - هود ( 11 ) آيه 106 .