و بدون استدلال نقل مىكند . همچون الاغى است كه بىجا عرعر مىكند .
قرآن مىفرمايد : انسانهاى لجوج ، آنان كه زير بار حق نمىروند و گوششان به حرف حق بدهكار نيست ، وارونه در صف محشر حاضر مىشوند ، يعنى پاها بالا و سر روى زمين ، همان گونه كه اين جا وارونه است آن جا نيز وارونه است « و نحشرهم يوم القيامه على وجوههم ثم بكم عمى . . » اين گروه در حالى مىآيند كه هم كورند ، و هم كرد و هم گنگ ، كسى كه حق وعدالت را نمىتواند ببيند ، كسى كه عدالت و حق را مىبيند و پا روى آن مىگذارد روز قيامت اعمى و كور محشور مىشود ، يعنى عملش مجسم مىگردد .
خلاصه اين كه بايد گفت : آخرت با دنيا يك سكه است و دورو دارد ، اين رو دنيا و آن رو آخرت ، اين جا ظاهر است و آن جا واقع ، اين جا مجاز است و آنجا حقيقت . كسى كه اين جا سگ است و مردم را بىجهت مىآزارد ، آنجا نيز سگ است ، كسى كه اين جا حالت درنده خويى دارد ، آن جا گرگ محشور مىشود .
خلاصه مطلب اين كه بكوشيم با خدمت به مردم و روانتر كردن كار آنها ، حالت ملكه خدمتگزارى رد خود ايجاد كنيم و در قيامت ، اعمالمان به صورت نيكو و پسنديده ، مجسم شود . براى كارگزاران و كارمندان اندوختن زاد و توشه براى آخرت به اين است كه روند كارهاى ادارى را
سالم سازند و عناصر مخربى چون رشوهخوارى ، برخوردارى از امتياز ويژه ، پارتى بازى ، قانون شكنى و سهلانگارى دركار مردم را از ميان بردارند . در يك فضاى سالم ادارى است كه مىتوان به طور صحيح خدمت كرد و دوستان وهمكاران را به خدا و آخرت فراخواند . هر گامى كه در اين جا برمىداريم در واقع آجرى از بناى شخصيت و هويت خود را ساختهايم .
اخلاق در اداره (فارسى) — صفحة 136
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٣٦