اولِياءَ اللهِ لا خوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنوُن » .
« 1 » غصه خورى ؛ اين كه انسان از اوضاع نگران باشد ، از استكبار جهانى نگران باشد ، براى فقرا و بيچارگان نگران باشد ، براى ابتلاءات و مصايبى كه دارد نگران باشد ، فرق مىكند . يك صورت ديگر غصه خورى اين است كه غصه مستولى بر دل بشود . نظير يك كرم بر درخت كه درخت را مى پوساند . كرمِ دل ، كرم غم و غصه است . ما نبايد غصه خور باشيم . ما بايد اينجا كه مى رسيم ، ديگر به مقدرات خدا راضى باشيم . ديگر نگذاريم غم و غصه و اضطراب خاطر و نگرانى
مسلط بر دل ما بشود . در پايان ، اين روايت از موسى بن جعفر ( ع ) را به همه شما هديه مى كنم : « ايّاكَ وَ الكَسَلَ وَ الفَشَلَ فَانَّهُما يَمنَعانِكَ مِن خَيرِ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ » « 2 »
هامش
( 1 ) - يونس / 62
( 2 ) - كلينى ، اصول كافى ، ج 5 ، ص 85 ، روايت 2 ، حديث مذكور از امام هفتمموسى كاظم ( ع ) - وارد شده است و متن آن چنين است : « ايّاكَ وَ الكَسَلَ وَ الضَّجرَ فَانَّهُما يَمنَعانِكَ مِن حَظِّكِ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ » با جستجويى كه در بعضى كتب حديثى انجام شد ، واژه « الضَّجرَ » به جاى « الفشل » آمده و در هيچكدام از روايتها ، واژه « الفشل » نيامده است و اين كلمه با « الكسل » مترادف و در لغت به يك معنى است .