از اينكه تهمت مى زند يا غيبت مى شنود خوشحال است و بر اثر زخم زبان زدن احساس لذّت مىكند . علماى علم اخلاق به اين حالت نفس حصنه مى گويند . اشخاص گاهى مى گويند : دلم حال آمد از اينكه فلان حرف را به او زدم ! يعنى آنكه من وجدان اخلاقى ندارم و وجدان اخلاقيم مرده است و قرآن مى فرمايد كه واى بر چنين شخصى .
به همه سفارش مى كنم اگر نفس لوّامه مرده است ، زنده اش كنيد . چرا در مورد غيبت ، تهمت و يا شايعه پراكنى و دروغ نفس لوّامه مرده است ؟ براى اينكه به نصايح او توجّه نكرده ايم . خدا نكند كه فردى نگاه به نامحرم بكند ، بار اوّل از اين عمل خويش ناراحت مىشود و دفعه ى دوّم نيز همينطور و در دفعات بعدى نيز ضربات وجدان بر او وارد مىشود ولى اگر توجّه به آن نكند كم كم تأثير ضربات از بين مى رود تا يك وقت به آنجا مى رسد كه نگاه حرام مىكند و لذّت هم مى برد و ديگر وجدان اخلاقى عكس العمل نشان نمى دهد و كشته شده است .
اوّل چيزى كه يك معلّم بايد داشته باشد وجدان اخلاقى است و اگر مايليد يك معلّم خوب باشيد وجدان خود را دريابيد .
نكته ى ديگرى كه بايد به شما عزيزان متذكّر شوم و تقاضا نمايم كه به آن اهميّت دهيد اين است كه بدانيد زنده شدن وجدان اخلاقى در انسان بسيار ارزنده است و انسانيّت را در شخص زنده و شكوفا مىكند و در ضمن براى
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 200
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٠٠