و شيخ بهايى ها « 1 » و كاشف الغطاء ها « 2 » در اين دستگاهها توانست شيعه گرى را به دست ملّت ما برساند و لذا مقام اينها خيلى عالى است .
محدّث زاده ، پسر مرحوم آقا شيخ عبّاس قمى رضوان الله تعالى عليه - مى گفت كه من چيزى قبلًا راجع به علّامه ى مجلسى گفته بودم ، در خواب پدرم را ديدم كه خيلى غضبناك بود و به من گفت : اى پسر تو را چه به علّامه ى مجلسى ؟ علّامه ى مجلسى در صدر علما است .
علّامه ى مجلسى با شاگرد خود ، مرحوم جزايرى ، وعده گذاشتند كه هر كدام زودتر از دنيا رفتند ، به خواب ديگرى بيايند . ابتدا علّامه درگذشت و پس از مدّتى به خواب شاگردش آمد . مرحوم جزايرى پرسيد : آقا ! چه شد ؟ ( جمله اى كه براى بحث ما بسيار ارزنده است اين پاسخى است كه
هامش
( 1 ) محمدبن حسين بن عبدالصمد الحارثى الهمدانى ، معروف به شيخ بهايى ، از بزرگترين فقها ، مفسران و رياضى دانان دوران بود . ولادت وى در شهر بعلبك به سال 1031 ه - ق روى داد . از وى تأليفات فراوانى از جمله صمديه ، ذخيره ى تشريح افلاك و اربعين به جاى مانده است . او در هفتاد و هشت سالگى بدرود حيات گفت و بر حسب وصيت ، جسد وى در جوار امام رضا ( ع ) ، در گوشه ى صحن مطهر آن جناب دفن شد .
( 2 ) شيخ جعفربن خضربن يحيى حلى ، از بزرگان علماى اماميه محسوب مىشود . وى شاگرد سيد مهدى بحرالعلوم و سيد صادق فخام بود . حجة الاسلام رشتى و صاحب جواهر از شاگردان او بودند . احكام الاموات و شرح قواعد علامه از تأليفات او هستند . شهرت شيخ جعفر به كاشف الغطاء به مناسبت نام كتاب « كاشف الغطاء عن مبهمات الشريفة الفراء » مى باشد كه از جمله ى تأليفات اوست . وى به سال 1227 در نجف رحلت نمود و مدفن او در محله ى عماره ى نجف است .