كه تمامى آنها مربوط به ادبيّت است . ادبيّت يعنى ادب در زبان ، غلط نگفتن ، خوب گفتن ، با تلطّف گفتن ، پرخاشگرى نداشتن و امثال اينها . در خانه ، پدر نبايد پرخاشگر باشد و مادر هم بايد ادب در زبان داشته باشد و به ويژه در كلاس معلّم بايد داراى اين شرايط باشد .
در اينجا مى توانم بيش از ده مثال براى شما بياورم كه چگونه جمله ى تند از پدر و مادر يا معلّم ، فردى را به انحراف كشانيد و او را جنايتكار كرد . من افرادى را سراغ دارم كه محكوم به اعدام بودند و اقرار مى كردند كه معلّم آنان را منحرف كرده بود . پرخاشگرى معلّم ضرباتى به شخصيّت و احساسات اين افراد وارد ساخت كه موجب انحراف آنان گرديد . جنايتكار محكوم به اعدامى را سراغ دارم كه در جريان محاكمه اقرار كرد كه شخصيّت انحرافى او از يك تندى بيجاى مادر و يك سيلى نابجاى پدر سرچشمه گرفت . من به هنگام برخورد مستقيم با بعضى از افراد منحرف ، در ريشه يا بى مى ديدم كه پرخاشگرى هاى پدر ، ندانم كاريهاى مادر و بالأخره تندى هاى معلّم آنان را به انحراف كشانده بود .
گاهى اوقات معلّم مى خواهد كار خوبى انجام دهد امّا بد از آب در
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٥١