حتّى قرآن مىفرمايد : آدمى هم كه بد نماز بخواند ، اين هم مسلمان واقعى نيست و در صف كفار است :
( فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّينَ - الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ )
« 1 » واى به كسى كه بد نماز مىخواند ! سهلانگار در نماز است . نماز ، در متن زندگى او نيست . گاهى مىخواند گاهى نمىخواند . آن وقت هم كه مىخواند تند و تند مىخواند . گناه خيلى بزرگى است . يا اينكه روزه نمىگيرد . آدمى كه روزه نمىگيرد ، گناهش خيلى بزرگ است . حكم روزهخوار براى دفعه اول و دوم تازيانه و دفعه سوم قتل است . اينقدر گناه بزرگى است . اگر كسى يك روزه عمداً بخورد بايد شصت روز روزه كفاره بگيرد ، علاوه بر آنكه آن روز را هم بايد بگيرد . يا اينكه شصت نفر را اطعام كند .
اما اگر خمس نداده يا زكات نداده ، در حقيقت آتش خورده است ؛ مال بچه يتيم خورده است . مال امام زمان ( ع ) را خورده است . خوب گناه خيلى بزرگ است . وقتى كه اهل دل او را نگاه مىكنند مىبينند كه آتش از دهنش بيرون مىآيد ، مثل بيرون آمدن آتش از تنور . اين گناهان خيلى بزرگ است . اما اگر كسى توبه كند ، يعنى از گذشته شرمنده شود ، تصميم گرفته از اين به بعد نماز بخواند و قضاى روزهها را بگيرد و
هامش
( 1 ) . سوره ى ماعون ، آيات 4 و 5 .