قسم تفاوت دارد : اوّل حقّ الله ؛ مثل اينكه دروغ گفته كه گناه بزرگى است . شراب خورده كه گناه بسيار بزرگى است . سلولهاى بدنش پر شده از ترانهها و موسيقىها از ويدئوهاى بدآموز ، و بالاخره با اين نوارهاى بدآموز زياد سروكار داشته است . يك وقت گناه اين گونه است كه اين را مىگويند « حقّ الله » . اين گناه توبهاش چيست ؟ بايد آن نوارها را بسوزاند ؛ آن فيلمها را نابود كند ؛ دست از دروغ گفتن بردارد ؛ ديگر شراب نخورد و از گذشته پشيمان باشد و خود را اصلاح كند و ديگر مرتكب اين گناهان نشود . اگر راستى خود را اصلاح كند خدا او را مىآمرزد . يا آن خانمى كه بدحجاب است ، گناه خيلى بزرگى كرده است . به اندازهاى گناه بزرگ است كه در روايات مىخوانيم : اگر زنى عطر بزند و نامحرم بوى عطر او را بشنود ، تمام آسمان و زمين و ملائكه و در و ديوار او را لعنت مىكنند . اگر زنى با جلوه دادن صورت زيباى خود ، جوانى را تحريك كند ، ظلم كرده است ، و ظلم و گناه بزرگى است . اما اگر چادر سرش كند و راستى خود را اصلاح كند و راستى از بدحجابى خودش دست بردارد ، خدا او را مىآمرزد . اين يك قسم .
قسم دوم باز هم حقّ الله اما حقّ اللهى كه بايد جبران كند . مثل اين كه نماز نخوانده . آدمى كه نماز نخواند ، خيلى كارش لنگ است : « مَنْ تَرَكَ الصَّلوة مُتَعمِّداً فَقَدْ كَفَرَ » اگر كسى نماز نخواند مسلمان حقيقى نيست ؛ اين كافر واقعى است . ولو اينكه مسلمان ظاهرى است ؛ اين
كافر است و در روز قيامت در صف كفار است . در صف يهود و نصارى مىباشد .
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 204
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٠٤