توبه چيست ؟
يكى از فضائلى كه فوقالعاده پيش خدا مطلوب است ، حالت توبه از گناه است . يعنى انسان يك حالت خضوعى ، يك حالت سرافكندگى و دلشكستگى از گناه در مقابل خدا داشته باشد . برگشت از نفس امّاره به آن بُعد ملكوتى . برگشت از سوى شيطان به سوى رحمان . برگشت از اين دنياى فانى و توجه به آخرت ؛ و بالاخره حالت خضوع ، حالت خشوع و سرافكندگى در مقابل خدا . اين يك « حالت » است . اگر گفتارى هم در كار باشد ، بايد از اين حالت سرچشمه بگيرد تا توبه شود . صرف گفتن « استغفر الله ربّيو اتُوبُ اليه » ثواب دارد . ذكرى است از اذكار . ذكرِ فوقالعاده مطلوبى هم هست . اما اين ذكر اگر از دل سرچشمه بگيرد ، به اين مىگويند « توبه » . اما اگر لقلقه زبان باشد ، به فرموده اميرالمؤمنين ( ع ) ، اين توبه نيست ، فقط ذكرى است و ثواب دارد . آن كه در قرآن شريف بيش از صد آيه براى آن آمده است ، آن