قساوت و سياهى همچنان باقى خواهد ماند ، با مرتكب شدن گناه كوچك ديگر ، دامنه قساومت و ظلمت روح گستردهتر مىشود - به همين ترتيب سياهى و ظلمت و غفلت سراسر دل را فرا مىگيرد . حضرت در دنباله روايت مىفرمايند : اين شخص ديگر رستگار نخواهد شد . البته اين همان كسى است كه غفلت و فراموشى از پروردگار عالم به او دست داده است .
ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذينَ اساؤُا السُّؤاي ان كَذَّبُوا بِاياتِ اللهِ وَ كانُوا بِها يَستَهزِؤُنَ ( روم - 10 ) كسانى كه گناه و اعمال زشت را مرتكب مىشوند ، عاقبت به مرحلهاى مىرسند كه آيات خداوند تبارك و تعالى را تكذيب كنند و به سخره بگيرند .
وَ اذا تُتلي عَلَيهِ اياتُنا قالَ اساطيرُ الأَوَّلينَ ( قلم 15 )
وقتى قرآن براى آنها خوانده مىشود و حقيقت را براى آنها بيان مىكنند ، خواهند گفت اين ها افسانههائى بيش نيست - زمان رسول خدا ( ص ) وقتى كلام خداوند را مىشنيديد ، مىگفتند : اينها افسانه و خيالات است . قرآن مجيد مىفرمايد : البته اينها اساطير و افسانه نيست بلك كلام محكم خداوند متعال است ، ولى شما فاسد شدهايد وغفلت و قساوت و ظلمت پيدا كردهايد .
نتيجه نهائى اين است كه : غفلت از خداوند تبارك و تعالى و فراموشى ياد حق تعالى كفر و عصيان است ، لذا برادران عزيز توجه داشته باشند كه گناهان - هرچند كه صغيره باشد باز - قساوت قلب مىآورد و خطرناك است ، البته گفتنى است كه بعضى از علماى اخلاق مىفرمايند : اصلًا گناه صغيره معنى ندارد ، هر عصيان و معصيتى كه صورت بگيرد از آنجا كه در مقابل پروردگار عالم است ، كبيره محسوب مىشود .
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 129
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢٩