جلسه ى پانزدهم غفلت از ياد خداوند
بِسمِهِ تَعالى
در درس قبل در رابطه با آثار سوء غفلت سخنانى به ميان آمده و بيان شد كه قساوت قلب و كدورت دل از آثار غفلت ازدياد خداوند تبارك و تعالى است .
وَ لَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ كَثيراً مِنَ الجِنّ وَ الإِنسِ لَهُم قُلُوبٌ لا يَفقَهُونَ بِها وَ لَهُم اعيُنٌ لا يُبصِرُونَ بِها وَ لَهُم اذانٌ لا يَسمَعُونَ بِها اولئِكَ كَالأَنعامِ بَل هُم اضَلُّ اولئِكَ هُمُ الغافِلُونَ ( اعراف 178 )
بسيارى از جن و انس را براى جهنم واگذارديم ، ( البته آنها خود به سوء اختيار جهنم را گزيدند ) چه آنكه دلهائى دارند بى ادراك ، و ديدههائى بىنور بصيرت ، و گوشهائى ناشنواى حقيقت . آنها مانند چهار پايان هستند بلكه گمراهترند ، اينها قوه ادراك مصلحت و مفسده را داشتند و عمل نكردند . آنها مردمى هستند كه ( از خدا و قيامت وعاقبت كار خود ، با بازيچه و فرو رفتن در دنيا ) غافل شدهاند .
آيه ى شريفه غفلت از خداوند را موجب بدبختى و شقاوت مىداند ، آنچه