در جنگ موته لشگريان اسلام آب متعفن مىخوردند ، گرسنگى و تشنگى مىكشيدند و خدا را شكر مىكردند ، در بيابانها با پاى برهنه راه مىرفتند تا آنجا كه پاى آنها جراحت برمىداشت و چون كفش نداشتند به پاى خود كهنه مىبستند ، خلاصه مشكلات و سختيهاى بسيارى را متحمل مىشدند ولى معلوم است پيروزى هم بدست مىآوردند .
جرجى زيدان علت شكست روم و ايران در مقابل اسلام را اينطور بيان مىكند :
نظاميان و سربازان روم و ايران نازپرورده بودند .
كسى مىتواند در جبهه استقامت كند وثابت قدم باشد كه نازپرورده نباشد .
ناز پرورده تنعم نبرد راه به دوست عاشقى شيوه رندان بلاكش باشد
از امورى كه لشكر اسلام بايد به آن توجه كند مسئله اسراف و تبذير است ، سپاه ، ارتش و بسيج نبايد اسراف كار باشند چه در جبهه و چه در غير جبهه اسراف ، تبذير و زياده روى از گناهان بزرگ است .
اسلام نمىخواهد انسانها در دنيا فرو روند و در شهوات غرق شوند . اسراف و زياده روى يكى از مصاديق دنيا زدگى است ، فرو رفتن در دنيا به سه قسم تقسيم مىشود .
علامات فرو رفتن در دنيا
1 - اتراف : اولين قسمت غرق شدن در دنيا اتراف است ، استاد عظيمالشأن ما امام خمينى اسم اين حالت را كاخ نشينى گذاشتهاند ، اگر اين حالت حاصل شود ، معمولًا انسان طغيان و سركشى مىكند و در دنيا و آخرت خود را به بدبختى مىكشاند .
قرآن نيز مىفرمايد پيغمبران الهى را معمولًا اين گونه افراد ( مترفين )