2 - به دنيا خيلى اهميت مده ، و دلبستگى به آن نداشته باش ( قرآن نيز مىفرمايد : به هوش باشيد كه فزونى مال و فرزند و عشيره شما را سخت « از ياد خدا و مرگ و قيامت » غافل داشته است ، اين غفلت از آثار دلبستگى به دنيا است ) .
3 - در كارها بسيار محكم و استوار و منظم باش بطورى كه گوئى تا قيامت زنده هستى ، و آنچنان به فكر آخرت ( قيامت و مرگ ) باش ، بگونهاى كه هر شب ، شب اول قبرت باشد .
4 - اگر مىخواهى كه در ميان مردم عزيز باشى و بر قلوب آنها حكومت كنى ، و دشمن از تو هراسناك باشد ، لباس ذلت گناه را از تن بيرون كن و جامه ى عزت واطاعت خداوند تعالى را بپوش ، به واجبات الهى بسيار اهميت بده .
5 - دنيا چنين است كه در روز قيامت حلالش را حسابرسى مىكنند و براى حرامش عقاب مىكنند و براى شبهات عتاب مىنمايند .
روز قيامت سؤال مىكنند كه : از كجا آورى و در چه راهى مصرف كردى ، اگر از راه حلال باشد و مصرفش هم حلال باشد بايد حساب پس بدهد . ولى اگر از راه حرام بدست آورده باشد و در راه حلال مصرف كرده باشد سزاوار جهنم است و اگر از راه حلال بدست آورده باشد و در راه حرام مصرف كرده باشد باز سزاوار آتش دوزخ است .
اى پاسدار ، بسيجى و ارتشى زنهار ، كه اگر در كارها احتياط نكنيد در روز قيامت گرفتار سؤال وحساب و عذاب و عقاب و عتاب خواهيد شد . عزيزان در جبهه با عصاى احتياط قدم برداريد ، تا خداوند و رسول او و امام زمان ( عليه السلام ) و رهبر انقلاب از شما راضى باشند ، اگر كسى با عصاى احتياط راه برود ، نه در دنيا شكست مىخورد و نه در آخرت رسوا و جهنمى مىشود .
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١١٦