اين سايه هرگز سرد و خوش نسيم نمىشود ، اين عذابها به اين سبب وعلت است كه در دنيا به ناز و نعمت پرداختند ، و از خداوند غافل شدند و بر اين گناه بزرگ لجاجت و اصرار ورزيدند .
فرو رفتن در دنيا و عياشى گرى و خودخواهى گناه ببار مىآورد و انسان را جهنمى مىكند .
2 - اسراف و تبذير : از دومين علامت فرو رفتن در دنياست ، يعنى كسانى كه در زندگى اسراف و تبذير و زيادهروى مىكنند فرو رفتگان در دنيا هستند ، و قران شريف اسراف را سخت مذمت كرده و فرموده است كه : تبذير كنندگان برادران شيطانند .
معناى اسراف زيادهروى در هر چيز است : تهيه كردن هر چيزى كه در شأن انسان نباشد اسراف است ، زياد خوردن نيز يك نوع اسراف است ، تهيه كردن نوعى از لوازم زندگى كه در شأن انسان نباشد اسراف است ، لباس پوشيدنى كه در شأن شخص نباشد اسراف است .
تبذير ، مانند بيرون ريختن باقى مانده ى غذا ، ضايع كردن و استفاده بى جا نمودن از وسائل و اموال ، بدون جهت شليك كردن گلوله ( اگر فشنگ متعلق به بيتالمال باشد كه وامصيبتا كه همين گلوله روز قيامت به سينه شليك كننده خواهد خورد ) . بعضى از بزرگان گفتهاند كه اگر باقيمانده ليوان آب را هم بيرون بريزند ، اشكال دارد ، گناه تبذير و اسراف خيلى زياد است ، قرآن فرموده :
ا نَّ المُبَذّرينَ كانُوا اخوانَ الشَّياطينِ ( اسراء 27 )
تبذيركنندگان برادران شيطاطيناند .
يعنى اگر كسى بدون جهت گلوله شليك كند ، يا باقىمانده غذا را بيرون بريزد ، يا لباس قابل استفاده را دور بيندازد از برادران شياطين محسوب مىشود .
جبهه و جهاد اكبر (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٢٢