دربارهء مواسات تأكيد شده است كه مىتوان آن را به عنوان يك قانون اخلاقى معرفى كرد . لغت مواسات در قرآن به كار نرفته است ، ليكن مفهوم آن در مواضع مختلف مطرح شده و مورد تأكيد قرار گرفته است . يكى از موارد مواسات ، كمك مالى كردن به يكديگر است . اين مفهوم با واژههاى انفاق و ماعون در قرآن ذكر شده است . در سورهء طلاق آمده است :
لينفق ذو سعة من سعته و من قدر عليه رزقه فلينفق مما اته اللّه لا يكلف اللّه نفسا الا ما أتها سيجعل اللّه بعد عسر يسرا . « 1 »
هر مالدارى از مال خود نفقه دهد و كسىكه تنگدست باشد ، از هرچه خدا به او داده است نفقه دهد . خداوند هيچكس را مكلف نمىسازد ، مگر به آن اندازهاى كه به او داده است و به زودى خدا پس از سختى آسانى پيش مىآورد .
هرچند اين آيه دربارهء پرداخت نفقه از سوى كسى است كه همسر خود را طلاق داده است و بايد در ايام عده نفقهء همسر و فرزندان خود را بپردازد ، ليكن بعيد نيست كه جنبهء كلى داشته و به همهء موارد انفاق اشاره داشته باشد .
در اين صروت ، هر مسلمانى بايد به اندازهء توانايىاش در راه خداوند انفاق كند . دستور انفاق منحصر به توانگران نيست ، به همهء امت اسلامى مربوط مىشود . حتى آن كسانىكه تنگدست هستند نيز بايد به فكر افراد تنگدستتر از خود باشند و به اندازهء توانايى خود انفاق كنند . امام صادق ( ع ) مىفرمايند :
« اگر كسى نمىتواند هيچگونه كمكى به مردم جامعهء خود كند ، حداقل در حق آنان دعا كند . »
حكمت آنكه در قرآن به همهء امت مسلمان دستور انفاق داده شده است ، شايد اين باشد كه همانگونه كه انجام دادن عبادتهايى چون نماز ، روزه و حج موجب ثواب و پاداش الهى مىشود و فوايد بسيارى براى مسلمانان در بر
هامش
( 1 ) . قرآن ، طلاق / 7 .