پس واى بر آن نمازگزارانى كه در نماز خود سهلانگارند ؛ آنانكه ريا مىكنند و از دادن زكات دريغ مىورزند .
تكذيب دين ، صرفا يك امر اعتقادى و ذهنى نيست ، بلكه يك امر عينى ، اقتصادى و اجتماعى است . قرآن كريم در اين سوره خصوصيات تكذيب كنندهء دين را به شرح زير بيان مىكند :
1 . كسىكه يتيم را از خود مىراند و به عواطف و احساسات او توجهى نمىكند . اين آيهء شريفه پيش از آنكه در مورد رسيدگى به خوراك ، پوشاك و جسم يتيمان سفارش كند ، بيش از همه در مورد ارضاى عواطف آنان تأكيد مىكند . پيامبر اكرم ( ص ) فرمودند : « اگر كسى دست نوازشى بر سر يتيمى بكشد ، پروردگار عالم به هر مويى كه از زير دست او بگذرد ، يك حسنه به او عنايت مىكند . »
2 . كسىكه ديگران را بر طعام دادن به مسكينان تشويق و ترغيب نمىكند . مسلمان حقيقى كسى است كه به اندازهء توان خود در رفع گرفتارى مردم كوشش كند و به كسانىكه قادر نيستند خوراك و ما يحتاج عمومى خود را تأمين كنند ، رسيدگى نمايد . علاوه بر آن ، ديگران را نيز به اطعام مستمندان تشويق كند و آنان را به اجراى قانون مواسات برانگيزاند .
صاحب بن عباد كه مايهء افتخار عالم تشيع است ، بسيار سخاوتمند بود و علاوه بر آنكه خود به قانون مواسات عمل مىكرد ، ديگران را نيز به اين كار خير ترغيب مىنمود . اين بزرگوار گفته است : « من بخشش و سخاوت را از مادرم فرا گرفتهام . او هر روز صبح ، قبل از آنكه به مكتب بروم ، پولى به من مىداد و مىگفت : اين را به فقرا بده و بدين ترتيب ، بخشش مال براى من عادت شد . »
3 . كسىكه نماز را سبك بشمارد و در وقت نماز از آن غافل باشد ، از راه و رسم مسلمانى به دور افتاده است . مسلمانى كه رياكارانه و به منظور
برنامه زندگى (فارسى) — صفحة 96
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٩٦