شيطان را بر كسانىكه ايمان آوردهاند و بر خدا توكل مىكنند ، تسلطى نيست .
در روايتى نقل شده است كه يك عابد پرهيزگار و يك فاسق گناهكار وارد مسجد شدند . اما وقتى از مسجد بيرون آمدند ، آن عابد ، فاسق و آن گناهكار ، پرهيزگار شده بود . راز اين تحول شگفت را از امام صادق ( ع ) پرسيدند ، حضرت فرمودند : آن فاسق وقتى وارد مسجد شد ، از گناه و عمل خود شرمنده گشت و خداوند را خالصانه عبادت كرد و متقى شد . اما آن عابد صديق وقتى وارد مسجد شد ، احساس غرور كرد و با خود گفت : من آن كسى هستم كه نماز شب مىخوانم . ماه مبارك رمضان روزه مىگيرم ، در راه خدا جنگيدهام و چندين مرتبه عمره انجام دادهام ، اين غرور موجب سقوط او گرديد و فاسق شد . از اين حكايت چنين برداشت مىشود كه اعمال آن عابد خالصنانه نبوده است .
در روايتى آمده است : « الناس كلهم هالكون الا العالمون و العالمون كلهم هالكون الا الاعاملون و العاملون كلهم هالكون الا المخلصون و المخلصون فى خطر عظيم ؛ همهء مردم در معرض هلاك قرار دارند ، جز انسانهاى عالم و آشناى به دين ؛ عالمان همگى در معرض هلاكت هستند ، جز عملكنندگان به دين ؛ عملكنندگان نيز همگى در معرض هلاكت هستند ، جز اخلاص پيشگان و مخلصان نيز در موقعيتى سترگ و در معرض خطرى عظيم قرار دارند . »
انسانهاى مخلص در معرض خطر شيطان قرار مىگيرند . شيطان با وسوسهء پيوستهء خود مىكوشد تا با وارد كردن نوعى ريا و تظاهر ارزش اعمال مؤمنان مخلص را از بين ببرد . ارزش يك ماه روزه ، تلاوت قرآن و نماز شب ، اگر با غرور ، ريا و خودنمايى همراه شود ، از ميان مىرود . در قرآن كريم آمده است كه شيطان به خداوند عرض مىكند :
برنامه زندگى (فارسى) — صفحة 50
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٥٠