خداست ، دعوت مىكند و آن را اندرز يگانه و موعظهبخش بشريت معرفى مىكند .
اگر در يك ظرف غذا مقدار كمى مواد آلوده ريخته شود ، محتويات ظرف هرچند غذاى خوشمزهاى باشد ، غير قابل استفاده مىشود . ريا و تظاهر هم اينچنين است ، اگر در نماز ، روزه و هر عمل عبادى ديگر ذريهاى ريا و تظاهر وجود داشته باشد ، آن اعمال ارزش خود را از دست مىدهند و مورد قبول درگاه احديت قرار نمىگيرند . قرآن شريف مىفرمايد :
صبغة اللّه و من احسن من اللّه صبغه . « 1 »
اين است نگارگرى الهى و كيست خوشنگارتر از خداوند .
اگر انسان بتواند به گفتار و كردار خود رنگ خدايى بدهد ، عمل او با ارزش مىشود و نزد خداوند ارج و بها پيدا مىكند . چنانچه روزهدار با خلوص نيّت و تنها به خاطر خشنودى پروردگار روزه گرفت ، چنين كسى مىتواند در وقت افطار بگويد :
« اللهم لك صمت و على رزقك افطرت و عليك توكلت . » « 2 »
خدايا فقط براى تو روزه گرفتم و با روزى تو افطار مىكنم و تنها بر تو توكل مىكنم .
آدمى با پر و بال اخلاص مىتواند به عالم ملكوت پرواز كند و به جايى برسد كه جز خدا نبيند . وقتى همهء افكار و اعمال انسان نور خدايى داشته باشد ، شيطان نمىتواند او را فريب دهد . همانگونه كه در قرآن كريم آمده است :
انه ليس له سلطان على الذين امنوا و على ربهم يتوكلون . « 3 »
هامش
( 1 ) . قرآن ، بقره / 138 .
( 2 ) . مفاتيح الجنان ، ص 319 .
( 3 ) . قرآن ، نحل ، 99 .