در حديث معراج آمده است كه پيامبر اكرم ( ص ) از خداوند متعال سؤال كرد . « اى پروردگار من ! ميراث روزه چيست ؟ خداوند فرمود : روزه حكمت را به ارث مىگذارد و حكمت ، معرفت را و معرفت ، يقين را ؛ پس چون بنده به يقين نايل شود ، سختى و آسايش زندگى براى او تفاوتى ندارد . » « 1 »
در اهميت روزه همين بس كه خداوند متعال در حديث قدسى فرموده است :
« الصوم لى و انا اجزى به . » « 2 »
روزه براى من است و من خود پاداش آن هستم .
چنين پاداشى ارزش مادى ندارد ، بلكه نويدبخش لقاى پروردگار است و اين پاداش مخصوص روزهدار است . اين تعبير فقط دربارهء روزه ذكر شده است و دربارهء عبادتهاى ديگر چنين بيانى وارد نشده است . اين حديث شريف به صورت ديگر نيز تعبير شده است و آن اينكه فعل « اجزى » را به صورت معلوم « اجزى » بخوانيم ، در آن صورت معناى حديث چنين مىشود : روزه براى من است و من پاداش آن را خواهم داد .
ابن اثير در كتاب النهاية مىگويد : « يكى از نكاتى كه در توضيح اين حديث قدسى مىتوان ذكر كرد ، اين است كه هيچكدام از مشركان و بتپرستان براى تقرب به بتها روزه نمىگرفتند . آنها براى بتها نماز مىخواندند و قربانى نيز مىكردند ، اما هيچگاه براى آنان روزه نمىگرفتند .
روزه يك فرمان الهى است و هيچ ملتى آن را جز براى پروردگار متعال ، براى هيچ معبود باطلى انجام نداده است . بنابراين ، خداوند فرمود : الصوم لى و انا اجزى به . »
ابو حمزه مىگويد : « از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : هركس از شما روزه بگيرد ، در عالم غيب ، در باغهاى بهشت از نعمتها و لذتها بهرهمند
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 77 ، ص 27 .
( 2 ) . همان ، ج 96 ، ص 255 .