تعزير داريم و مواقعى وجود دارد كه هيچچيز جز تنبيه عملى گناهكار را از كار زشت باز نمىدارد ، اما افراد نبايد در همهء موارد سختگيرى كنند و نسبت به خطاكننده خشونت روا دارند .
امام خمينى ( ره ) مىفرمايند كه در مراتب امر به معروف و نهى از منكر جايز نيست با احتمال حاصل شدن مقصود از مرتبهء پايين به مراتب ديگر عمل شود ؛ يعنى اگر انسان بداند يا احتمال دهد كه با ترك مراوده با گناهكار ، او اصلاح مىشود ، لازم نيست مراتب بالاتر را انجام دهد ، حتى در همان مرتبهء نخست نيز اگر درجاتى باشد ، لازم است كه با احتمال تأثير درجهء پايينتر به همان اكتفا شود . مثلا اگر شخصى احتمال مىدهد كه با صحبت كردن با گناهكار ، مقصود حاصل مىشود ، بايد به همان نحو اكتفا كند و به درجهء بالاتر عمل نكند .
شيوه و آداب امر به معروف و نهى از منكر
امر به معروف و نهى از منكر به شيوههاى گوناگونى مىتواند انجام شود . از بارزترين شيوههاى رايج آن مىتوان به دو روش لفظى و عملى اشاره كرد .
روش لفظى اين است كه انسان با ايراد سخن ، خوبى كارهاى شايسته و زشتى كارهاى ناشايست را براى مردم بيان كند .
امر به معروف و نهى از منكر عملى آن است كه شخص ، تنها به گفتار اكتفا نكند ، بلكه خود با انجام دادن اعمال نيك و دورى كردن از كارهاى زشت ، ديگران را تشويق كند . البته ، گفتن شرطى اساسى و لازم است ، اما كافى نيست و هنگامى كه گفتن با عمل كردن همراه باشد ، مىتواند بر ديگران تأثير زيادى بگذارد .
امر به معروف و نهى از منكر لفظى و عملى هريك مىتواند به دو صورت مستقيم و غير مستقيم انجام شود . صورت مستقيم آن بدين ترتيب