خيرى را انجام دادهام ، از جريدهء اعمال سرّ و ظاهر پاك كنند و در جريدهء ريا بنويسند .
كسىكه زكات مىدهد ، نبايد آن را با منّت و آزردن باطل سازد . حضرت رسول اكرم ( ص ) فرمودند : « صدقه اول به دست خداوند مىرسد و بعد به دست درويش و چون در اين امر درويش نايب خداوند است ، بايد از درويش منت پذيرد ، نه اينكه بر او منت گذارد . انسانهاى مؤمن ، متواضعانه صدقهء خود را به نيازمندان مىدهند و مىگويند اين صدقه را از من بپذيريد . »
شخصى كه زكات و صدقه مىدهد ، بايد از مال خود آنچه بهتر ، نيكوتر و حلالتر است به نيازمندان بدهد ، زيرا آنچه داراى شبهه باشد ، شايستهء قرب حق تعالى نيست ، چون خداوند پاك است و جز پاك قبول نمىكند . پروردگار عالم در قرآن كريم مىفرمايد :
يا ايها الذين آمنوا انفقوا من طيبات ما كسبتم و مما اخرجنا لكم من الارض و لا تيمموا الخبيث منه تنفقون و لستم باخذيه الا ان تغمضوا فيه و اعملوا ان اللّه غنى حميد . « 1 »
اى كسانىكه ايمان آوردهايد ، از دستاوردهاى نيكوى خويش و از آنچه برايتان از زمين رويانيدهايم انفاق كنيد ، نه از چيزهاى ناپاك و بد كه خود آنها را جز از روى اغماض نمىستانيد و بدانيد كه خدا بىنياز و ستودنى است .
اگر كسى از آنچه دارد بدترين چيز را به درويش بدهد ، او را تحقير كرده است . چگونه روا باشد كه انسان بدترين چيز را به خداوند بدهد و بهترين آن را براى خود بگذراد و بدترين دادن آن است كه با بىميلى صدقه بدهد و هر انفاقى كه با دلخوشى نباشد ، بيم آن وجود دارد كه پذيرفته نشود . پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايند : « گاه ارزش يك درم صدقه بيش از هزار درم باشد و اين
هامش
( 1 ) . قرآن ، بقره / 267 .