فشى نشستهاند . آن حضرت فرمودند : « ابو ايوب چرا اينجا نشستهاى ؟ » عرض كرد : « اى رسول خدا ! خانوادهاى از مهاجران را ديدم كه سرپناهى نداشتند ، گفتم اگر من در خانه باشم و آنان در كوچه بمانند ، براى مردم مدينه و انصار مايهء ننگ است و در پيشگاه خداوند نيز پاسخى ندارم . اما اگر من در كوچه باشم و آنها در خانهء من زندگى كنند ، احساس راحتى مىكنم و براى مسلمانان مدينه هم مايهء افتخار و مباهات است . »
در زندگى امام حسن مجتبى ( ع ) نمونههاى بارزى از اجراى قانون مواسات مشاهده شده است . اين امام بزرگوار هر سال اموال خود را به دو قسمت تقسيم مىكردند و نيمى از آن را به فقرا و بيچارگان مىدادند . مادر آن بزرگوار ، حضرت زهرا ( س ) ، نيز همينگونه عمل مىكردند و آنچه داشتند به نيازمندان مىبخشيدند و در نمازهاى خود ، ديگران را قبل از خود دعا مىكردند .
امام صادق ( ع ) در يك سالى كه قحطى شده بود ، به غلام خود فرمودند :
« چقدر گندم در منزل داريم . » غلام عرض كرد : « گندم مورد نياز يك سال را تهيه كردهايم . » امام ( ع ) فرمودند : « همهء گندمها را به بازار ببر و به مردم به فروش ! » غلام عرض كرد : « آقا الان گندم در بازار نيست . چنانچه اين گندمها را بفروشيم ، ديگر نخواهيم توانست گندم مورد نياز خود را تهيه كنيم . » آن حضرت فرمودند : « من هم مانند بقيه مردم اگر در بازار چيزى باشد ، استفاده مىكنم و در غير اين صورت ، همان كارى را انجام مىدهم كه ديگران انجام مىدهند . » آنگاه همهء گندمها را به مردم دادند .
علماى اسلام نيز به پيروى از پيشوايان معصوم ( ع ) به قانون مواسات عمل مىكردند . جناب شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ( ره ) كه مؤسس حوزه علميهء قم بودند و حضرت امام خمينى ( ره ) اين انقلاب را مرهون زحمات ايشان مىدانستند ، در زمانى كه حوزهء را اداره مىكردند ، وضع مالى طلبهها
برنامه زندگى (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٩٨