بگيرد و سؤال كن ، اين مطلب را از كجا مىگويى ؟ نرو اين طرف و آن طرف و بگو شنيدهام فلانى ، فلان جور است . مگر مىشود به محض شنيدن حرفى با آبروى مردم بازى كرد ؟ حتى اگر مثلًا مىگويى : بيچاره فلانى ، شنيدهام دخترش چه و چه ! اين حرف از نظر قضايى تعزير دارد . در روايات داريم كه در روز قيامت بخاطر گفتن اين مطلب نگاهت مىدارند و مىپرسند : اين موضوع را از كجا شنيده بودى ؟ چرا قبل از اين كه به صحت آن ، علم داشته باشى براى ديگران بازگو كردى ؟ اصلًا چرا اين موضوع را به اين و آن گفتى ؟ حتى در صورت علم به آن ، حق نداشتى آبروى كسى را ببرى . آن وقت جواب خدا را چه خواهى داد ؟
امام صادق ( ع ) مىفرمايد : اين چنين آدم را از درون تل چرك و خون بيرونش نمىآورند ، تا جواب دهد و معلوم است كه جواب هم ندارد . « ان السمع و البصر و الفؤاد كل اولئك كان عنه مسئولا » چشم ، گوش ، بدن ، همه و همه در روز قيامت مسئول واقع مىشوند و وقتى پوست بدن ، عليه انسان شهادت مىدهد ، صاحبش به وحشت مىافتد « 1 » .
وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا انْطَقَنا اللهُ الَّذي انْطَقَ كُلِّ شَيْيٍ
« 2 » مىگويد اى پوست من ، اى گوشت و اى چشم من ! مىخواهند مرا به جهنم ببرند ، تو هم مىسوزى ، چگونه دارى عليه من شهادت مىدهى ؟ پوست جواب مىدهد : خدا مرا به نطق در آورده است ، من كه در اينجا نمىتوانم منكر شوم ، تو مىخواهى لجاجت كنى ، ولى من هر چه هست ، بايد بگويم .
خلاصه اين آيه شريفه چنين شد كه : « اليوم نختم » يعنى در روز قيامت وقتى كه لجاجت كردند دهانهايشان را مهر مىزنيم : « وتكلمنا ايديهم » و دستهايشان را به سخن گفتن وا مىداريم « تشهدا رجلهم » و شهادت مىدهند پاهايشان « بما كانوا يكسبون » به آنچه در دنيا كردهاند .
هامش
( 1 ) - حضرت امام صادق ( ع ) درباره اين آيه شريفه « ان السمع و البصر و الفؤاد كل اولئك كان عنه مسئولا » فرمودند : يسألُ السَّمْعُ عَمَا يسْمَع ، والبَصَرَ عَمَا يطْرفُ وَ الفُؤاد عَمّا عَقَد عَلَيهِ گوش از آنچه شنيده و چشم از آنچه به آن نگريسته و دل از آنچه بدان وابستگى داشته ، سوال مىشود . ( تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 292 )
( 2 ) - سوره فصلت ، آيه 21 . ترجمه : و آنها به پوستهايشان گويند چگونه بر اعمال ما شهادت داديد ؟ آن اعضا جواب مىدهند خدايى كه همه موجودات را به نطق آورد ما را نيز گويا كرد .