مشهور است ، مىگويند :
شخصى به دهى وارد شد و به اهالى آنجا گفت كه پاى اين كوه دارند آش قسمت مىكنند ، هر كس آش مىخواهد برود بگيرد ، مردم كاسههايشان را برداشتند و رفتند . يك نفر ، دو نفر و پنج نفر وقتى عده بيشترى حركت كردند ، آن شخص پيش خود گفت : نكند راستى راستى دارند آش قسمت مىكند . خودش هم يك كاسه تهيه كرد و در پى آنها به راه افتاد . وقتى به آنجا رسيد مردم را ديد كه دارند بر مىگردند . گفتند : فلانى كجا ميروى ؟ گفت ميروم آش بگيرم . گفتند : تو كه مىدانستى خبرى نيست ، دروغ گرفتى و ما را گول زدى ، ديگر خودت براى چه اينجا آمدى ؟ گفت : وقتى كه ديدم همه به اينجا آمدند ، پيش خودم گفتم ، نكند كه قضيه درست باشد و راستى راستى آش قسمت كند .
در كارهاى خودمان هم ، چنين مواردى هست . يك وقت خودمان دروغ و شايعهاى را جعل كردهايم و آن را پراكندهايم و وقتى كه پراكنده شد ، خودمان هم يك چيزيمان مىشود . مىگوييم و بعد باورمان مىآيد . اين توجيه در گناه است و بسيار هم بد و مذموم است .
غفلت و بىتفاوتى در برابر گناه
من خيال مىكنم اين سه آيه كه در قسمت گذشته مورد بحث قرار گرفت از بهترين آيات سوره يس بلكه قرآن است . يك شاخه پربار است و بار آن خيلى شيرين و با حلاوت . از اين جهت در جلسه قبل به جوانها سفارش مىكردم ، اين سه آيه را مرتب بخوانيد . اصلًا اين سوره يس قلب قرآن است ، بايد به ميوههاى پربار و سازندهاش بيشتر توجه شود .
وَ إِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحُمونَ ( 45 ) « و چون مردم را گويند از گذشته و آينده خود ( در دنيا و آخرت ) انديشه كنيد ، شايد مورد لطف و رحمت خدا گرديد »
وقتى به اينها گفته مىشود كه از عذاب خدا بترسيد ، زيرا گناه هم در دنيا دست و پا پيچ انسان مىگردد و هم به وسيلهء آن آتش جهنم تهيه مىشود . اين گناه ، آتش و مار و عقرب و زقوم مىشود . از گناه بترسيد ، زيرا گناه حتى در دنيا هم نتيجه سوء داردو همانطور كه قبلًا اشاره كردم در اين باره آيات فراوان داريم :
معارف اسلام در سوره يس (فارسى) — صفحة 216
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢١٦