صراط
از قرآن كريم استفاده مىشود كه راه بهشت از جهنّم مىگذرد . اهل بهشت پس از عبور از جهنّم به بهشت مىرسند و اهل جهنّم همانجا مىمانند . « 1 »
صراط كه آن را « پل صراط » ناميدهاند نيز گوئى پلى است كه از روى جهنّم مىگذرد ؛ و از آنجا كه آخرت باطن دنياست ، صراط آخرت نيز باطن صراط دنياست كه آن را صراط مستقيم مىنامند و همان « اسلام » است . هركه در اين دنياى فانى از صراط مستقيم يا اسلام منحرف گردد ، در سراى آخرت هم بر صراط خواهد لغزيد . بنابراين آدمى بايد براى گذشتن از صراط مستقيم دنيا ، توبه ، تضرّع ، تقوا ، تخليه ، تحليه ، تجليه ، و لقاء و بهرهمندى از راهنما را شرط اساسى رستگارى بداند تا بتواند بدون انحراف و لغزش ، از صراط آخرت عبور كند و وارد بهشت گردد .
توبه
توبه يعنى پشيمانى و سرافكندگى گناهكار از قصور يا تقصيرى كه داشته است و بازگشت او از زير پرچم شيطان جنّى و انسى به سوى خداوند تبارك و تعالى .
پروردگار مهربان ، پذيرش چنين توبهاى و آمرزش گناهان - هر چند بزرگ باشد - را وعده داده است ، هر چند توبه گنهكار بارها شكسته شده باشد . « 2 »
هامش
( 1 ) . مريم / 72 - 71
( 2 ) . زمر / 53 ؛ فرقان / 70 - 68