فصل نهم : فعّاليت
خداوند منّان ، دستورالعمل بعدى را در اين آيه بيان مىفرمايد :
( انّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَويلًا ) « 1 »
مقصود حق تعالى از نزول اين آيهء شريفه ، امر به تلاشى بىوقفه براى دنيا و آخرت ، در جهت بهتر انجام دادن مأموريت الهى آن حضرت است . به عبارت ديگر ، خداى سبحان مىفرمايد : يا رسول الله ! بار اين رسالت بسيار سنگين است و نياز به مجاهدت شبانهروزى دارد و بهجاى اينكه بگويد : اى رسول خدا ! بايد شبانهروز به كار و فعّاليّت بپردازى ، مثالى را بيان فرموده است كه معجزهاى بزرگ براى پيامبر اكرم ( ص ) بهشمار مىآيد . مىفرمايد : بايد مثل آن ستاره كه در حركت شبانهروزى است ، تلاش و فعّاليّت تو نيز شبانه روزى و مداوم باشد تا در حركتى كه در پيش گرفتهاى موفّق و پيروز شوى . مىفرمايد مانند يكى از اين كرهها و ستارهها باش ؛ بهعنوان مثال كرهء زمين ، بيش از ده حركت منظّم دارد و سير حركت آن سرسامآور است ؛ اگر لحظهاى در حركت خود كندى كند ، عالم بههم مىريزد و اگر تندى كند ، نظم منظومهء شمسى و به دنبال آن عالم هستى ، دگرگون مىشود .
هر چند اين دستور نيز براى حضرت خاتم الانبياء ( ص ) بيان گرديده است ، ولى
هامش
( 1 ) . المزّمّل / 7 : « و البته براى تو در روز كار و اشتغال طولانى است ( و كمتر به عبادت مىرسى . ) »