( مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثي وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) « 1 »
هر كس از مرد يا زن ، عمل نيك انجام دهد در حالى كه ايمان داشته باشد پس او را بىترديد ( در دنيا ) به زندگى پاكيزهاى زنده خواهيم داشت و ( در آخرت ) پاداششان را در برابر عملهاى بسيار خوبشان خواهيم داد .
اين آيهء شريفه با چند تأكيد ، بيان مىدارد كه حيات طيّب در دنيا و حيات طيّبتر در آخرت ، در اثر اهتمام انسان به كار شايسته و فعّاليّت مستمر ، حاصل مىگردد . به تجربه اثبات شده است كه اكثر عالمان دينى كه آثار بىبديلى به يادگار گذاشتهاند و در علم خود ابتكارات عجيبى داشتهاند و نيز بسيارى از دانشمندان علوم طبيعى كه به اختراع و اكتشاف دست زدهاند ، داراى استعداد معمولى و حتّى در برخى موارد داراى ضريبهوشى زير حدّ متوسّط بودهاند ، ولى در اثر مداومت بر تلاش و كوشش ، در كار خود موفّق شدهاند . به عبارت ديگر افراد نابغه و استثنائى نبودهاند ، بلكه كوشش پى در پى آنان را پيروز كرده است .
تنبلى در هر كارى نكوهيده است . برخى در انجام عبادات و امور دينى نيز تنبلى مىكنند و توقع پاداش الهى دارند . در حالى كه دين اسلام بر انجام عمل صالح استوار است . بسيار مشاهده مىشود افرادى در ادعيّه يا كتب روائى جستجو مىكنند تا يك عمل يا دعاى مختصر كه ثواب زيادى دارد بيابند و بدين صورت خود را به بهشت نزديك كنند . حتّى بعضى از مردم با تصوّر غلطى كه از شفاعت اهل بيت ( عليهم السلام ) دارند ، به انجام همان عمل مختصر هم نمىپردازند و فقط با اقرار تشيّع به زبان ، انتظار رفتن به بهشت را دارند . اركان تشيّع كه همان اركان ايمان است ، عبارتند از : اعتقاد قلبى ، اقرار به زبان و انجام عمل صالح . و تا وقتى هر سه ركن در كسى جمع نشود ، حق ندارد ادّعاى تشيّع كند و انتظار شفاعت داشته باشد . شفاعت اهلبيت ( عليهم السلام ) كه يكى از
هامش
( 1 ) . النحل / 97