است كه وصف شود يا مورد مقايسه قرار گيرد ؛ زيرا آنها علاوه بر اينكه زندهاند ، جزو شاهدان روز قيامت به حساب مىآيند « 1 » و بنابراين لازم مىآيد كه « شهود » حتماً اعمال بندگان را ببينند و از آن مطّلع باشند . « 2 »
از اين جهت لازم است كه زائر بهگونهاى در حرم شريف معصومين ( ع ) حضور پيدا كند كه گويى در ظاهر هم آنان را مىبيند و در كنارشان حضور دارد . به بيان ديگر زائر بايد خود را چنان آماده كند كه آثار و سازندگى زيارت ، همانند آثار و سازندگىدر زمان حيات ظاهرى آن معصوم براى او بهوجود آيد .
همچنين بايد توجه داشت كه هم درجه شدن با پيامبراكرم ( ص ) بدون حساب و برنامه نيست ، بلكه نياز به سنخيت روحى ، اخلاقى و معنوى دارد و اين سنخيت ، بايد در همين دنيا كسب شود . در زيارت ، با توجه نمودن به مقام آن كس كه زيارت مىشود ، تأمّل در متن و محتواى زيارتنامه و تلاش در تهذيب و تزكيهءنفس ، مىتوان در ايجاد اين سنخيت و تكميل آن ، قدم هاى فراوانى برداشت .
هامش
( 1 ) . زيارت جامعه كبيره : « وَ شُهَدَاءُ دَارِ الفَنَاء »
( 2 ) . توبه / 105 : « قُل اعْمَلُوا فَسَيَرى اللَّهُ عَمَلَكُم وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُون »