تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج (1387ش) (فارسى) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
شَدَائِدِهَا حَتَّى أُصَيِّرَهُ مَعِي فِي دَرَجَتِي » « 1 » اى على ، هر كس كه مرا در زمان حيات يا مرگم زيارت كند يا تو و فرزندانت را در زمان حيات يا پس از مرگ زيارت كند ، من ضمانت مىكنم كه او را از هراس‌ها و سختىهاى روز قيامت نجات دهم تا آن كه او را هم درجه‌خودم مىگردانم . اين روايت و امثال آن نشان مىدهد كه زيارت معصومين ( ع ) در دوران حيات و مرگ ، اجر و آثار يكسان دارد . و فرقى بين زمان حيات و مرگ پيامبر اكرم ( ص ) و معصومين ( ع ) وجود ندارد ؛ امام صادق ( ع ) در اين زمينه مىفرمايند : « مَن زَارَنَا فِي مَمَاتِنَا فَكَأنَّمَا زَارَنَا فِي حَيَاتِنَا » « 2 » كسى كه ما را بعد از مرگ زيارت كند ، مانند كسى است كه ما را در زمان حياتمان زيارت كرده باشد . همانگونه كه در مورد شهداء نيز دستور داده شده كه نگوييد آن ها مرده‌اند ، « 3 » مسلماً مقام و منزلت معصومين ( ع ) بالاتر از آن
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 579 ( 2 ) . ر . ك : مستدرك الوسائل ، ج 10 ، صص 186 - 181 ( 3 ) . آل عمران / 169 : « وَ لَا تَحسَبَن الَّذِين قُتِلُوا فِى سَبِيل اللهِ أموَاتاً بَل أحيَاءٌ عِندَ رَبّهِم يُرزَقُون »