كسى كه مرا زيارت كند ، شفاعت من براى او واجب مىشود ؛ و كسى كه شفاعت من براى او واجب باشد ، بهشت براى او واجب خواهد شد .
علامهامينى در كتاب شريف « الغدير » به جز اين روايت ، حدود بيست روايت ديگر در همين زمينه را از طريق منابع اهل سنّت نقل كرده است . « 1 » در روايت ديگرى ، نبىّ مكرّم ( ص ) مىفرمايند :
« مَن زَارَنِي أوْ زَارَ أحَداً مِن ذُرِّيَّتِي زُرْتُهُ يَوْم الْقِيَامَةِ فَأنْقَذْتُهُ مِن أهْوَالِهَا » « 2 »
كسى كه من يا يكى از فرزندانم را زيارت كند ، روز قيامت به زيارت و ديدار او خواهم رفت و از هراسها و وحشتهاى آن نجاتش خواهم داد .
همچنين پيامبر ( ص ) خطاب به اميرالمؤمنين ( ع ) مىفرمايند :
« يَا عَلِيُّ مَن زَارَنِي فِي حَيَاتِي أوْ بَعْدَ مَوْتِي أوْ زَارَكَ فِي حَيَاتِكَ أوْ بَعْدَ مَوْتِكَ أوْ زَارَ ابْنَيْكَ فِي حَيَاتِهِمَا أوْ بَعْدَ مَوْتِهِمَا ضَمِنْتُ لَهُ يَوْم الْقِيَامَةِ أن أُخَلِّصَهُ مِن أهْوَالِهَا وَ
هامش
( 1 ) . الغدير ، ج 5 ، ص 93
( 2 ) . وسائل الشّيعة ، ج 14 ، ص 331