اين همان ذكر عملى است ؛ يعنى انسان بايد چه در حضور ، چه در خلوت و چه در جلوت ، خود را در محضر حق تعالى بداند و ادب حضور را مراعات كند .
بنابراين توصيه مىشود معتكفين گرامى ، ذكر عملى را در وجود خود نهادينه كنند . در اين صورت مىتوانند مسير پر فراز و نشيب حركت بهسوى خدا را به سهولت طى كنند و موانع سير و سلوك را يكى پس از ديگرى ، پشت سر گذارند . جوانان عزيز مىتواننددر اعتكاف تصميم بگيرند كه مراتب مختلف ذكر ، خصوصاً ذكر عملى را به عنوان سوغات اعتكاف ، به زندگى خود ببرند و با عنايت به لطف خاصّى كه خداوند متعال به معتكفين دارد ، اين مهم را به عنوان يكى از دعاهاى مستجاب خود ، به صورت جدّى از خداوند طلب نمايند .
* دعا
نكتهء ديگرى كه در ايّام اعتكاف و در ساير ايّام سال بسيار مهم است ، اهميّت به دعا و راز و نياز با خداوند متعال مىباشد . دعا و ارتباط با خداى سبحان بايد همواره در زندگى انسان جارى باشد ، امّا بهترين موقعيّت براى ارتباط با خداوند ، هنگامى است كه انسان در خانهء خدا معتكف باشد . لذا شايسته است معتكفين گرامى براى مقولهء دعا ، اهميّت فراوانى قائل باشند و از راز و نياز با معبود خويش غافل نشوند .
خداوند متعال در قرآن كريم ، استجابت دعا را وعده داده است و وظيفهء انسان هم دعا كردن است . اعتقاد به اينكه خداوند از بندگان خواستهاست دعا كنند و دعاى آنان
بدون نتيجه نمىماند ، ضرورى است . خداوند متعال در قرآن كريم وعده داده است كه حتماً دعاى بندگان را مستجاب نمايد :
وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَة الدَّاعِ إِذا دَعانِ