* صُمت
صُمت يعنى مراقبت از زبان ، يعنى پرهيز از حرف بيهوده و لغو . قرآن كريم در سورهء مؤمنون برخى صفات بندگان با ايمان و مؤمن را بر مىشمرد و از جمله مىفرمايد :
وَ الَّذينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُون
« 1 » و آنها كه از لغو و بيهودگى روىگردانند .
طبق اين آيهء شريفه ، رستگار كسى است كه از هرگونه لغو اعراض كند .
بعضى حرفها نه نتيجهء دنيا داردو نه آخرت . در تعاليم اسلامى بر مواظبت از زبان ، تأكيد فراوانى شده است . گفت و شنود بيهوده ، ديدنىهاى بىثمر و اعمال بيهوده ، قساوت قلب مىآورد . انسان قسىّالقلب از عبادت لذّت نمىبرد . لذا خواب را بر نماز مقدّم مىدارد . تخيّلها و توهّمهاى بيهوده يكى پس از ديگرى به دل چنين انسانى هجوم مىآورد و دل او را مكدّر مىكند . پس از چندى نظير يك آيين با صفا مىشود كه گرد گرفته باشد . بنابراين گاهى اوقات آدمى گناه نكرده است ولى اعمال لغو و گفت و شنود بيهوده ، موجبكدورت قلب وى مىگردد . طبق نقل مشهور ، پيامبر اكرم ( ص ) كفن و دفن جوانى راخودشان انجام دادند ، مادر آن جوان گفت : ديگر براى فرزندم گريه نمىكنم ، زيرا به دستان پيامبرگرامى در قبر آرميده است . سپس رو به قبر فرزندش گفت : خوشا به حالت ، مرگ براى تو آسان باشد و رفت . پيامبر اكرم ( ص ) روى قبر را پوشاندند و بعد به اطرافيان خود فرمودند : قبر چنان فشارى به او داد كه استخوانهاى سينهاش درهم شكسته شد . به عبارت ديگر زير منگن الهى له شد . اطرافيان گفتند : يا رسول الله آدم خوبى بود . ايشان فرمودند : بله آدم خوبى بود ، بهشتى هم هست ؛ امّا زياد
حرف بيهوده مىزد .
هامش
( 1 ) . المؤمنون / 3