مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 290

پس ميان دل‌هاى شما الفت انداخت ، تا به لطف او برادران هم شديد ؛ و بر كنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد . اگر اختلاف و دشمنى آمد ، مثل اين است كه لب درّه‌اى نشسته باشيد كه مشرف بر آتش است . به راستى اگر مسلمانان به اين آيه عمل مىكردند ، الآن كارشان به اين جا نمىرسيد كه يك عدّه قليل به نام حزب صهيونيست آن‌ها را ذليل كنند . سر چشمهء همهء اين بدبختىها اختلاف و دشمنى ميان خود مسلمانان است . معناى ديگر اصلاح ذات البين اين است كه اختلاف و تبعيض و تفاوت بين طبقات جامعه نباشد . جامعه به گونه‌اى باشد كه حداقل همه از ضروريات زندگى بهره‌مند باشند . پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايند : « الْمُؤْمِنُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى تَدَاعَى عَلَيْهِ سَائِرُ جَسَدِهِ » « 1 » مؤمن نسبت به مؤمنان چون سر نسبت به تن است ؛ وقتى از دردى شكايت كند ، اعضاى تنش همديگر را به يارى او خوانند . و شبيه مضمون اين روايت در ميان روايات ، بسيار است . اين شعرى كه سعدى گفته ، از همين روايت گرفته است : بنى آدم اعضاى يكديگرند كه در آفرينش ز يك گوهرند