سفارش هفتم اميرالمؤمنين ( ع ) در مورد يك مصداق خاص از سفارش قبلى است . مىفرمايند : « اللَّهَ اللَّهَ فِى الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُم » شما را به خد ، شما را به خدا در مورد يتيمان . آنان را گاه گرسنه و گاه سير نداريد و پيش خود ضايعشان مگذاريد . نگذاريد گرد يتيمى بر چهرهء يتيمان مخصوصاً خانوادهء شهدا بنشيند . قرآن كريم مىفرمايد : أَ رَأَيْتَ الَّذى يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذلِكَ الَّذى يَدُعُّ الْيَتيم « 1 » آيا كسى را كه [ روزِ ] جزا را دروغ مىخواند ، ديدى ؟ اين همان كس است كه يتيم را به سختى مىراند . كسى را كه به حال يتيمان رسيدگى نكند ، نامسلمان مىشمارد . همهء مردان مسلمان بايد براى يتيم مانند يك پدر مهربان و همهء زنان بايد براى او مانند يك مادر مهربان باشند .